Historie
Het Papenpad en het Huiskamercafé
door Walter Prinsze
Het Papenpad is één van de oudste paden van Zaandam. Het pad, nu een smalle straat, beter gezegd een kade, ontstond langs de Papenpadsloot. Het pad kreeg pas in de loop van de 17e eeuw de naam Papenpad. Daarvoor was de naam het Jacob Dirckxpad, genoemd naar de bewoner van het eerste huis aan het begin van het pad vanaf de Westzijde. In 1695 werd aan het pad voor de Oud-Katholieken een houten kerk gebouwd, naar het uiterlijk ook wel een schuurkerk genoemd. De weinige Oud-Katholieken, die door de staat werden gedoogd, waren in aantal gegroeid en hadden behoefte aan een godshuis, dat echter niet op een opvallende plaats mocht komen te staan.
Dat werd dus de schuilkerk aan het toenmalige Jacob Dirckxpad, het latere Papenpad, genoemd naar de Papen (Katholieken) die hier ter kerke gingen.
Aan het pad werden in de loop van de eeuwen ook woningen gebouwd, voornamelijk houten. Aan het begin tot aan de kerk werden die aan het eind van de 19e en begin 20e eeuw vervangen door stenen woningen. Verder lezen
Hogendijk 19
door Ruud Meijns
‘Het is in ieder geval te hopen, dat men niet zonder meer de moker zal hanteren, om dit oude stukje Zaanse Glorie te doen verdwijnen’. Deze oproep van Frans Mars in zijn rubriek Zaanse Glorie was tevergeefs. Hoewel er plannen waren om het houten pand naar de Zaanse Schans te transporteren heeft dat het niet gehaald; het pand was al teveel vervallen en dus is het toch nog onder slopershamers gevallen.
De tekening is van Frans Mars uit zijn artikel. Verder lezen
’t Smaal
Onlangs kwam ik een foto tegen en ik wist niet waar het was, zie boven. Onze facebookpagina biedt dan altijd raad want er is altijd wel iemand die het weet. Verder lezen
Winter 1962
Het was een echte, barre winter in 1962. Met stuifsneeuw en alles zo wit dat het pijn aan je ogen deed. Dan leer je de lente weer waarderen. foto: R. Meijns Gzn.
Vervolg wandeling Russische Buurt
door Giljam Klijn
Op 28 januari hebben de leden van de werkgroep ” Historisch Erfgoed en Ruimte” van Historisch Zaandam hun wandeling van 3 december in de Russische buurt voortgezet. Het was beter weer dan op 3 december. De zon gaf enige warmte. Er viel weer een hoop te zien van cultuur-historische en architectonische waarde.
We hadden afgesproken op de hoek van de Houthavenkade en de Hogendijk. We liepen eerst de Houthavenkade in. De naam van deze straat herinnert aan de houthaven die hier ooit was.
Aan de westkant van de Houthavenkade op de nummers 12 tot en met 20 bevindt zicht een rijtje huizen met mooie details. Bij de ramen boven de voordeur en in de erker zijn motieven in glas-in-lood. Het metselwerk is speels. We zien invloeden van art-deco en de Amsterdamse school. Het Zaanse Bouwbedrijf Bakker bouwde deze 4 woningen en een winkel in 1926. De winkel is inmiddels verbouwd tot woning. Verder lezen
Houtbouw
door Ruud Meijns
Op 16 februari jl. was er een open dag bij Bouwmensen in de Jufferstraat in Zaandam. Daar zijn de bouwopleidingen van het Regio College in Zaandam gevestigd. Het heeft iets weg van de vroegere ambachtsschool waar vakmensen werden opgeleid die nu zo hard nodig zijn. In de Jufferstraat bij Bouwmensen vind je de opleiding voor Timmerman, Metselaar en Schilder. Verder lezen
Bewegend Verleden
Het is tegenwoordig bijna niet meer voor te stellen maar er zijn twee mensen die bijna alleen nog maar naar oude videobanden kijken. Dat zijn Heleen Snuverink en Marina Djafarova. Ze doen dat als vrijwilliger voor het gemeentearchief Zaanstad.
Toen ze begonnen hadden ze zo’n 500 VHS-banden, 200 dvd’s en nog een aantal U-matic banden te gaan. Alle smalfilm zoals super 8 e.d. zitten daar niet bij: die zijn voor een andere afdeling. Verder lezen
Beeld
Omdat het clubhuis van Historisch Zaandam in de Bovenkruier is gevestigd viel me in de omgeving het beeld op dat er op het pleintje staat. Het is een stoel waarop een neus zit. Het is een keramiek, gemaakt door Jan Snoeck. Ik moest er wel om lachen, een leuk beeld.
Jan Snoek zegt ten aanzien van zijn beelden, zoals zijn neusachtige zittende figuur: “Ik heb een hekel aan gebondenheid, ik zet de figuren bewust in de ruimte, zodat ze vrij zijn om zich te bewegen, zoals vissen of vogels”. Hoera! Hier zit ik, Mijn neus in de wind, De wereld draagt mijn kleuren. Loep-loep jorri zirtom! (uit: boekje Zaanse beeldenwijzer, sculptuur in de openbare ruimte (1945-2000) Pier van Leeuwen/Anjo Kan.
Foto en tekst: Gré Dapper
Kopermolenstraat 2
Nog even terugkomen op de Kopermolenstraat. Ik vond een foto genomen vanaf de silo van Zwaardemaker in de Oostzijde.
Links een keurig straatje met tuintjes. Rechts daarvan de Smidstraat zoals de Jan Bouwmeesterstraat toen nog werd genoemd. De molen aan het eind van de straat is het Honingvat.
Woningnood en Montagewoningen
door Ruud Meijns
Nu nog steeds kan men spreken over woningnood net als in 1945 toen men na vijf jaar oorlog de schade kon opnemen (Zie 1.). 
Vijf jaar lang had de bouw van woningen bijna stil gelegen en waren in het land duizenden woningen door oorlogsgeweld verwoest. Denk bijv. aan Oud-IJmuiden dat door de Duitse bezetter onbewoonbaar werd gemaakt voor de Atlantikwal. Daarnaast was er een groot tekort aan vakmensen in de bouw; metselaars, timmerlieden.
De overheid probeerde van alles om zo snel mogelijk het woningtekort aan te vullen bijv. door montagewoningen. Zodra de bouw weer op gang kwam, dacht men aan duplexwoningen die boven en beneden een gezin konden herbergen. Mocht de woningnood minder worden dan zouden deze huizen hersteld kunnen worden voor een gezin. Een andere oplossing was dat families met een ruime woning gasten in huis zouden nemen, maar dit was niet de meest populaire oplossing van beide kanten. Verder lezen
Oude Geschiedenis
Twee koppen uit de kranten van april en mei 1971. Na de sanering van toen is het bedrijf dat daaruit is ontstaan ook in problemen geraakt.
Kopermolenstraat
Ik heb in de buurt gewoond, maar zo heb ik de Kopermolenstraat niet gekend. Toen was Zaandam nog een dorp, waar iedereen in een straal van een paar honderd meter elkaar kende. Deze foto is denk midden jaren ’20.
Dit plaatje is van later want nu is er links al het één en ander veranderd. We zien nog net dat op de plek van het wrakkige huisje van de foto boven staat iets anders net als op de rest van dat stukje Kopermolenstraat. Ook aardig dat de tuintjes er nog staan. Ook de Rosmolenstraat had toen nog tuintjes voor de huizen.
Brandweer Ruyterveer
Ruud Meijns
We lazen in de krant dat de post van de Vrijwillige brandweer op de Botenmakersstraat op termijn gaat sluiten. Het materieel zal verplaatst worden naar de kazerne aan het Prins Bernhardplein. We hebben wat foto’s bij elkaar gezocht voor een kleine ode aan de Vrijwillige brandweer van de eerste post aan het Ruyterveer.
De eerste post van de Vrijwillige brandweer was op het Ruyterveer met de uitstalling van de eerste motorspuiten. Ze werden nog door paarden getrokken zo is te zien. Maar al snel kwam daar verbetering in met de aanschaf van de eerste autospuit. Verder lezen
De Zuidkanter.nl l twintig jaar
Twintig jaar geleden bedacht de overheid dat de buurthuizen zich digitaal moesten ontwikkelen. Er werden digitale trapveldjes opgezet, gefinancierd door de overheid. Van al die ’trapveldjes’ heeft er eentje alles overleefd en beleefd nu haar twintig jarig jubileum. Van Harte.
In het Noord-Hollands dagblad een interview met de eindredacteur Greet Plekker – van Sante. Lees het interview hier
De Kegelbaanstraat
door Ruud Meijns
De Kegelbaanstraat bestaat niet meer; u hoeft niet te zoeken. We weten wel waar het straatje lag. Als u uit de Zeemanstraat richting het Rustenburg fietst moet u even op de hoek Rustenburg stil staan en als u, rechtuit naar het westen kijkt, ziet u alleen maar gebouwen.
Verder lezen