Historie
Wandeltochtje naar de Hembrug
Uit: Maannacht in de sneeuw – Een Zaanse roman (1863-1963) door T. Woudt – hoofdstuk 50
Toen Cees ’s avonds thuis kwam en van die plezierig verlopen wandeling hoorde merkte hij quasi spijtig op: , “ik wou dat ik eens mee kon.” “Ik zou niet weten waarom niet,“ gaf Anna te verstaan. “Waarom zouden we zondagmiddag de kuierlatten niet eens kunnen nemen? We zorgen dat we vroeg kunnen middageten en vragen de buren en de kinderen ook of zij meegaan.”
Het was zondagmiddag half een toen ons gezelschap, de weesjes incluis er de pas inzette om langs de Westzijde en via de Hogendijk, het zwarte paadje te bereiken, waar ze over een kettingbrug naar de haven liepen, waar ze het Bonkieshuis passeerden en terloops genoten van het gezicht van de zeeboten.
Op het Zwarte pad richting Hembrug. Rechts het Bonkieshuis. Verder lezen
Met een hart door de stad
Zaterdag 26 februari 1972 trok een lange stoet vanaf het Julianaziekenhuis door de stad richting het gemeentehuis bij de Burcht. Op een brancard werd een “kloppend hart” meegedragen als symbool voor de wens om een eigen cardiologisch centrum te mogen realiseren in de Zaanstreek.
Al geruime tijd doet men hiertoe pogingen maar het lijkt vooral een financiële kwestie te zijn. Volgens het bestuur was de noodzaak voor een hartcentrum in de nabijheid van de Amsterdamse mogelijkheden economisch niet verantwoord. Nu is tijdens een vergadering van het bestuur van het Julianaziekenhuis in juli 1968 een oplossing gepresenteerd die het aantrekken van een hartspecialist mogelijk maakt. Verder lezen
Kalverringdijk
door Ruud Meijns
De gemeente Zaanstad trekt 6.5 miljoen uit voor verbeteringen aan een deel van de Kalverringdijk om de route naar Wormer te scheiden van de wandelende toeristen.
De weg van ‘t Kalf naar Wormer is een oude route waar menige voetstap ligt. Je zou ook naar Wormer kunnen komen via de westkant van de Zaan, maar dat gaf zoveel meer problemen. Het pad gaf vanaf beide kanten toegang tot de vele molens die langs het water stonden opgesteld. Het water zal voor de molens wel de meest gebruikte aanvoerroute voor materialen zijn geweest. Maar had je geen bemoeienis met de molens en wilde je gewoon naar Wormer, dan was het toch een behoorlijk eind lopen. Onder: deel van de kaart van Klaas Sem, + 1800 De Zaanstroom.
Al die jaren was het wel een belangrijke verbinding maar niet eentje die voortdurend om verbeteringen vroeg. Je klaagde niet zo snel. Het was een pad voor voetgangers en in latere tijden ook voor fietsers. Maar in de jaren ’60 en ’70 kwam er toch behoorlijk wat kritiek op de toestand van het pad. In een artikel in de krant had Henk van Veen het over: ‘Een smal, slingerend hobbelpaadje met kuilen en gaten en met een glibberig karrespoor’. Verder lezen
Bidprentjes
door Ruud Meijns
Maandag 23 maart hield de NGV Zaanstreek Waterland in samenwerking met het Gemeentearchief Zaanstad een middag over Bid- en Devotieprentjes, een katholieke middag dus. Uit Helmond was Karel Spee gekomen om de goed gevulde studiezaal van het Gemeentearchief hier meer over te vertellen.
In oorsprong zijn de prentjes bedoeld om gelovigen tot gebed aan te zetten, als inspiratie om het geloof te dienen. Dat zijn de Devotieprentjes, ingekleurd met een wens of gebed. Vooral bedoeld om de analfabeten te bereiken. Die kon je bij je houden en je zo aan je geloof te herinneren.
Karel Spee nam ons mee in de geschiedenis, hij vertelde over het maakproces, over het inkleuren en de manier van produceren. Van perkament, houtsnede, kopergravure tot moderne manieren die grotere hoeveelheden mogelijk maakten. Prentje is ontworpen door: Louis-Joseph Fruijtiers (1713-1782) Verder lezen
Vereniging voor Huisvlijt
door Ruud Meijns
‘Arbeid is den mensch een levensbehoefte die met lust verricht, gelukkig maakt en veredelt’. Ziedaar de overtuiging welke ten grondslag ligt aan de oprichting van de vereeniging “Huisvlijt” te Zaandam, door eenige ingezetenen uit de zogenaamde middenstand. Doel is jong en oud de gelegenheid geven hand en oog te oefenen, den geest te scherpen’.
Zo begint een uitgebreid artikel in de ‘Wereldkroniek’ over de tentoonstelling van de vereniging Huisvlijt in Zaandam. De vereniging werd in 1904 opgericht en kwam voort uit de behoefte om het ge- en misbruik van sterke drank aan te pakken. Dat leefde bij elke organisatie in de samenleving.
De Vereniging van Huisvlijt was onderdeel van de R.K. Volksbond. In rap tempo werden er in diverse wijken afdelingen opgericht zodat de jeugd in heel Zaandam aan de slag kon gaan.
In 1905 had de vereniging een tentoonstelling georganiseerd voor de plaatselijk hobbyisten In hotel Suisse. Het aantal inzendingen van zowel jongeren, volwassenen, amateur of professioneel overtrof de verwachtingen. De bovenzaal van Suisse was goed gevuld.
Naast het ‘kleingoed’ waren er ook zeer vakkundig in elkaar gezette objecten te zien zoals een stoom-draaimolen die op de tafel van bijgaande foto staat. Verder lezen
Nieuwe huizen onbetaalbaar voor vele woningzoekenden
door Ruud Meijns
Dat werd geschreven in het jaarverslag van ZVH over het jaar 1967. Men schreef: Nadat eerder de onderwijsinstituten in ons land met de problematiek rond de geboortegolf van 1946 waren geconfronteerd, heeft deze golf in 1967 duidelijk de sector van de huisvesting bereikt.
Hoewel, schrijft ZVH, het aantal woningen dat is gereed gekomen toeneemt, neemt ook het aantal woningzoekenden toe, vooral naar woningen met een huur van f 200,– per maand. Deze huur is voor veel jongeren te hoog omdat de lonen in de leeftijd van deze woningzoekenden niet toereikend is.
Het Rijk besloot vanwege de financiële situatie in ons land dat de hand op de knip moest worden gehouden met als gevolg dat veel woningbouwplannen niet of slechts gedeeltelijke werden uitgevoerd. Het Rijk opperde dat huurders met een inkomen boven de welstandsgrens zouden moeten doorstromen om zo plaatst te maken voor jongeren op de wachtlijst. We weten dat dit geen succes werd. Het is daarom niet zo verwonderlijk dat het kraken van leegstaande woningen toenam.
Woningbouw in de Kleurenbuurt jaren ‘60
We zijn dus sinds dit jaarverslag van 1967 nog maar weinig opgeschoten met de woningbouw.
Stoomsleepvaartdienst Piet Cronjé
door Ruud Meijns
Stoomsleepdiensten kwamen op halverwege de negentiende eeuw. Ze werden toen vooral gebruikt voor het stroomopwaarts slepen van zeilschepen als vervanging van roeiers die dat tot dan toe deden. Een stoomsleepdienst (de Bus) werd ook gebruikt om een aantal zeilschepen naar een bestemming te varen zoals Zaanstreek – Amsterdam.
Sleep van een groot zeilschip bij de Surrey Docks
De Stads Tekenschool
door Ruud Meijns
Het verleden heeft laten zien dat waar de gelegenheid wordt geboden, talenten zich zullen ontwikkelen. De waarde die de Stadsteekenschool heeft gehad voor techniek en kunst in de Zaanstreek kan niet genoeg worden benadrukt. De school is een stimulans geweest voor velen.
Koning Willem I nam het initiatief tot de oprichting van de tekenscholen, tekenacademies en kunstacademies via een Koninklijk besluit van 13 april 1817. Als gevolg van een Koninklijk besluit uit 1817 werd er ook in Zaandam in 1827 een ‘Stadsteekenschool‘ gesticht. Na een vergelijkend examen werd uit de sollicitanten als eerste Tekenmeester Herman Thepas uit Zwolle benoemd.
Schets – De Zaan te Zaandam, R. Dekker
Maar waar was deze tekenschool gevestigd? De school heeft een zwervend bestaan gekend voordat er, hoewel gedeeld, een eigen huis kwam. Verder lezen
Wandeling langs monumenten
door Simon Greve
Regelmatig wandelen leden van de werkgroep Erfgoed van onze vereniging door delen van Zaandam om te kijken hoe het staat met de monumenten en met panden die mogelijk het beschermen waard zijn. Eventueel kan dat via contact met de gemeente leiden tot aanwijzing van een nieuw monument.
Vandaag willen we kijken hoe het staat met het onderhoud van monumenten. Dat kan dan leiden tot contact met de afdeling Erfgoed van de gemeente. Bijvoorbeeld in het geval van slecht onderhoud van een pand. Of in gevallen waarbij een bouwvergunning niet nageleefd wordt met schade aan een monument tot gevolg.
We wandelen door het centrum en beginnen op de Hogendijk bij het Zaantheater. Het centrum heeft, als oudste deel van Zaandam, veel monumenten, zeker op de Hogendijk. Meer over dit gebied en de historie daarvan kunt u lezen in: Russische Buurt cultuurhistorische verkenning.doc. Onze gemeente heeft van veel delen van Zaandam dit soort verkenningen gemaakt en ze zijn heel interessant. Maar ook op onze eigen site staan interessante verhalen. Bijvoorbeeld: Tijdreis door de Russische buurt of Hogendijk 5 – Patentolie – Avis –
Sloot langs het Krimp, 1900_21_21547.GemeentearchiefZaanstad Verder lezen
Sex in de stad
door Ruud Meijns
Of in het pand een bordeel gevestigd was zal nog onderzocht worden zo bleek tijdens de behandeling van de Zaak in maart 1974 tegen sexshophouder G. Sneeboer. De eigenaar van de winkel en videoverhuur op de hoek van de Czarinastraat en de Czaar Peterstraat had zonder vergunning films vertoont, een drankje geschonken en een stripteasevoorstelling gegeven.
Winkelier G. Sneeboer Verder lezen
De laatste tonnen
door Ruud Meijns
We moeten het even hebben over ‘Ontlasting’. Omdat het belangrijk is voor ons lijf, het is deel van onze stofwisseling. We hoeven er tegenwoordig niet meer over na te denken waar het blijft want we hoeven alleen maar door te spoelen.
In ons waterrijk gebied was de sloot meestal het eindpunt van deze substantie. Zolang het om een kleine bevolking ging viel er wel mee te leven, maar met de groei van het aantal inwoners verdwenen sloten door demping ten behoeve van woningbouw en konden de overgebleven sloten het niet meer verwerken. Het begon te stinken, ziektes braken uit en men bedacht het tonnetje als alternatief.
De invoering van het tonnenstelsel was in 1874. De tonnen werden met paard en wagen opgehaald en een schone ton geplaatst, de inhoud verdween in de beerput bij de Reinigingsdienst aan de Westzanerdijk waar ook de tonnen werden schoongemaakt.
De sloot bij Wijnkanspad met links het ‘Hoisie’ boven de sloot Verder lezen
Eerste Nederlandse Stoom Ouwel Fabriek (E.N.S.O.F.)
door Ruud Meijns
Ik woonde aan de oostkant van Zaandam en voor zwemlessen gingen we heen en terug de Bernhardbrug over. De letters ENSOF op de gevel waren altijd een mysterie voor mij tot ik me ging verdiepen in de geschiedenis van Zaandam; een aha-erlebnis.
De Eerste Nederlandsche Stoom Ouwel Fabriek was gevestigd in de Westzijde op nummer 300. Ouwel is een soort eetbaar papier. De fabriek werd in 1898 opgericht door Nicolaas Bakker Klaaszn. In 1901 droeg Bakker zijn belangen over aan medevennoot J.H.H. Kempers. Het bedrijf draaide goed en werd enige keren uitgebreid. Het geeft ons ook gelegenheid om de Westzijde te laten zien voordat de Prins Bernhardburg in gebruik werd genomen, want die kwam ten zuiden van de Ouwelfabriek te liggen.
Westzijde, 1938. Het grote gebouw is de Ouwelfabriek op nummer 300. Op 298 zat molenmaker Boerendans, 296 visserman Bakker, 294 café Plekenpol, 292 de slagerij van weduwe Hoek en op 290 de bakkerij van Noord. Alle panden rechts van de ENSOF zijn gesloopt voor de afrit van de Bernhardbrug. Verder lezen
Westzijde 1 – 3
door Ruud Meijns
Westzijde 1 – 3 is een prominente plek in de stad. Het is het gebied tussen de Gedempte Gracht en de Vinkenstraat.
Het is nu een drukke plek met een bushalte maar die drukte was er halverwege de 19e eeuw ook al want op de hoek bij het (toen nog) Vinkenpad was de uitspanning ‘de Twee Zwanen’ gevestigd, met een terras en er werden veel bijeenkomsten georganiseerd. Toen ‘de Twee Zwanen’ werd vervangen door stalhouderij/hotel/café ‘Neuf’ van J. de Boer Cz., zal de drukte er niet minder om zijn geworden. Verder lezen
Groenland vaart – het contract
Als iemand het voornemen had om een schip naar Groenland voor de walvisvaart uit te rusten begon dat met het bouwen of huren van een schip. Was het schip gekozen dan de volgende fase die van het uitrusten en bemannen. Daarvoor werd een boekhouder aangesteld.
Deze werd belast met het uitrusten van de aanstaande vaart m.b.t. bemanning en goederen. De boekhouder zorgde voor de aanstelling van een commandeur die weer op zijn beurt zorgde voor de aanmonstering van de bemanning.
De commandeur koos daarvoor een herberg uit waar alle belangstellenden zich konden melden. In Zaandam was dat meestal Spitsbergen in de Peperhoek waar al het bootvolk bekend mee was. De gegadigden werden één voor één naar binnen geroepen. Was men akkoord met de voorwaarden dan diende de persoon een contract te ondertekenen.
Dat contract zag er zo uit: Klik voor de PDF
Bron: Honig’s studiën, tweede deel
Heuden (Huiden)
door Ruud Meijns
Er gaat al heel lang een verhaaltje rond dat oude woningen in Zaandam gebouwd zouden zijn op koeienhuiden, of op huiden in het algemeen. Dat is een groot misverstand. Het misverstand werd ook wel uitgelegd als zou het van heien naar huiden zijn gegaan in het taalgebruik, maar dat is wel erg ver gezocht.
Stel je eens voor waar al die huiden, als we het over koeienhuiden hebben, waar al die huiden vandaan zouden moeten komen. Daar viel niet tegenop te slachten.